Dziś święto, jak sama nazwa wskazuje, leniwych ekip budowlanych oraz (kompletnie nie wiem czemu) zakochanych.

Budowlańców na razie zostawmy w spokoju. Natomiast w ramach panującej (nie tylko dziś) polityki miłości, najlepszy premier w Europie zwołał konferencję prasową.

Na tejże konferencji pan premier zapowiedział, że już niedługo będziemy mogli spać spokojnie, bez obaw o system emerytalny, który na pewno nie rozleci się niczym dwie nowojorskie wieże  - efektownie i z hukiem. Pan premier zapowiedział, że już za miesiąc do Sejmu powinien trafić projekt ustawy o pocałowaniu rządu w dupę przez ubezpieczonych w ZUS-ie o podniesieniu wieku emerytalnego.

Dziwny to rodzaj miłości ze strony p. Donalda Tuska. Nawet nie cielesna. To normalny, regularny gwałt. I to zbiorowy. Tzn. zbiorowy pod względem ilości gwałconych osób. Oczywiście można dyskutować, czy wiek emerytalny powinien wynosić 60, 65 czy 67 (chociaż ja już dawno sugerowałem, że powinno być 100 lat - problemy finansowe natychmiast by się skończyły), ale pacta sunt servanda. Jak zacząłem odkładać do Zapłać Uklęknij Sp... (ups... tzn. mój pracodawca zaczął część mojej wypłaty tam wysyłać), to miałem umówione 65 lat. Jak 65 to 65!

Najlepszy premier w Europie okazał się na tyle bezczelny, że zagroził swoim ofiarom, że jeśli nie będą chciały dać po dobroci (tzn. dać pieniędzy), siłą weźmie jeszcze więcej. A to podnosząc VAT, a to zwiększając składkę emerytalną.

Cóż, jak mówił Aleksy de Tocqueville: Nie ma takiego okrucieństwa ani takiej niegodziwości, której nie popełniłby skądinąd łagodny i liberalny rząd, kiedy zabraknie mu pieniędzy.

Swoją drogą, jeśli tak wygląda polityka miłości, aż strach pomyśleć co by z nami zrobił premier, który by nas nienawidził.

A tak się składa, że św. Walenty, którego dziś wspominamy, oprócz zakochanych, był również patronem ciężko chorych (zwłaszcza psychicznie). Z okazji walentynek życzę więc panu premierowi oraz zakochanym w nim wyborcom zdrowia (zwłaszcza psychicznego).